مسائل و موضوعات مذهبی
درس مردانگی به نامردان بود
ان لم یکن لکم دین فکونوا احرار فی دنیاکم
حتی اگر دین ندارید آزادمرد باشید
ولادت حضرت امام حسن مجتبی کریم اهل بیت علیه السلام مبارک باد!!!
وبلاگ یوسف گمگشته
دکتر علی شریعتی(ره)
نام: حسن بن علي.
كنيه: ابومحمد.
القاب: عسكرى، زكى، خالص، صامت، سراج، تقى و خاص (به امام حسن عسكرى(ع)، امام على النقى(ع) و امام محمد تقى(ع)، ابن الرضا نيز گفته مىشد.)
منصب: معصوم سيزدهم و امام يازدهم شيعيان.
تاريخ ولادت: هشتم ربيع الثانى سال 232هجرى.
همچنين چهارم و دهم ربيع الثانى نيز نقل شده است. در مورد سال تولد ايشان نيز برخى گفتهاند كه 231 هجرى بوده است.
محل تولد: مدينه مشرفه، در سرزمين حجاز (عربستان سعودى كنونى).
نسب پدرى: ابوالحسن، على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابىطالب(ع).
نام مادر: حُديث، كه او را جدّه مىگفتند.
برخى نام او را سليل و برخى ديگر، سوسن نقل كردهاند. اين بانوى پاكيزه، كه در عصر خويش از بهترين زنان عالم بوده و مفتخر به همسرى ذريه پيامبر اكرم(ص) است، در ولايت خويش پادشاه زاده بود. امام هادى(ع) در شأن او فرمود: سليل، دور از هر آفت، پليدى و آلودگى است.
مدت امامت: از زمان شهادت پدرش، حضرت امام هادى(ع)، در سال 254 تا سال 260هجرى، نزديك به شش سال.
تاريخ و سبب شهادت: هشتم ربيع الاول سال 260 هجرى، در سن 28 (يا 29) سالگى، به وسيله زهرى كه معتمد عباسى به آن حضرت خورانيد.
محلدفن: سامرا (درسرزمين عراقكنونى)، در جوار مرقد پدرش، امامهادى(ع).
همسر: نرجس (صيقل).
فرزند : ابوالقاسم، محمد بن حسن، صاحب الزمان(ع).
امام زمان(ع) تنها فرزند امام حسن عسكرى(ع) هستند. امام عسكرى(ع) تولد و زندگىِ تنها فرزندش را بر بيگانگان پنهان نگه مىداشت تا از سوى دشمنان اهلبيت(ع) و مزدوران خليفهآسيبى به وى نرسد.
اصحاب و ياران:
1. احمد بن اسحاق اشعرى.
2. احمد بن محمد بن مطهر.
3. اسماعيل بن على نوبختى.
4. محمد بن صالح همدانى.
5. عثمان بن سعيد عمروى.
6. محمد بن عثمان عمروى.
7. حفص بن عمرو عمروى.
8. ابوهاشم، داود بن قاسم جعفرى.
9. احمد بن ابراهيم بن اسماعيل.
10. احمد بن ادريس قمى.
در برخى منابع، تعداد اصحاب و ياران امام حسن عسكرى(ع) بيش از صد
نفر ذكر شده است.
| مرگ هشام بن عبدالملک روز چهارشنبه ششم ربیع الثانی سال 125 هـ در رصافه "هشام بن عبدالملک" از دنیا رفت و به جهنم واصل شد. |  |
او مردی احول، غلیظ، بدخو و بخیل بوده
و حریص بود بر جمع مال، دستور کشتن "زید بن علی بن الحسین(ع)" را صادر کرد
و امام باقر(ع) و حضرت صادق(ع) را به شام احضار کرد و جسارتهای فراوانی به
آن حضرات نمود و آخر الأمر امام باقر(ع) را به شهادت رساند. 19 سال و 9
ماه و ده روز خلافت کرد و در 53 سالگی به جهنم شتافت.
در زمان سفاح که قتل بنی امیه آغاز شده بود و قبرهای آنها را هم نبش می کردند و آنچه می یافتند می سوزاندند، وقتی نوبت به قبر "ولید" رسید اثری در آن باقی نمانده بود و از "عبدالملک" قسمتی از جمجمه اش مانده بود. هنگامی که قبر "هشام" را شکافتند، بدن او هنوز متلاشی نشده بود، و لذا هشتاد تازیانه بر بدن او زدند و او را سوزانیدند و خاکسترش را به باد دادند.
بعضی گفته اند ظاهرا زدن هشتاد تازیانه به "هشام" به جهت حد قذف بوده که جسارت به مادر جناب "زید بن علی بن الحسین(ع)" نمود.
منبع: شیعه آنلاین
بسم الله الرحمن الرحيم (( الله نور السموات والارض مثل نوره کمشکوة فيها مصباح المصباح في زجاجة الزجاجة کانها کوکب دري يوقد من شجرة مبرکة زيتونة لاشرقية ولا غربية يکاد زيتها يضيء ولو لم تمسسه نار نور علي نور يهدي الله لنوره من يشاء و يضرب الله الامثال للناس والله بکل شيء عليم))
به نام خداوند بخشنده ي مهربان « خدا نور آسمان و زمين است. مثل نور او چون چراغداني است که در آن چراغي، و آن چراغ در شيشه اي است. آن شيشه گويي اختري درخشان است که از درخت خجسته ي زيتوني که نه شرقي است و نه غربي، افروخته مي شود. نزديک است که روغنش ـ هر چند بدان آتشي نرسيده باشد ـ روشني بخشد. رو شني بر روي روشني است. خدا هر که را بخواهد با نور خويش هدايت مي کند، واين مثلها را خدا براي مردم مي زند و خدا به هر چيزي داناست.»
تفسير کلمات اين آيه :
الله : نام مبارک خداوند جل شانه
نور السموات والارض(نور آسمانها و زمين): حضرت محمد مصطفي (صل الله عليه وآله وسلم) .
مثل نوره(مثال نور او): حضرت امام علي (عليه السلام)
مشکوة(چراغدان): حضرت فاطمه زهرا (سلام الله عليها)، اشاره به به وجود آمدن دو چراغ( امام حسن و امام حسين (علیه السلام) از چراغدان( حضرت زهرا سلام الله علیه).
مصباح(چراغ) اول: حضرت امام حسن (عليه السلام) .
المصباح(دوم): حضرت امام حسين (عليه السلام)، اشاره به حديث شريف نبوي (ص): ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة.
الزجاجة(شيشه): حضرت امام سجاد (عليه السلام)
کوکب(اختر، ستاره): حضرت امام باقر (عليه السلام)
در(درخشان): حضرت امام صادق (عليه السلام)
يوقد من شجرة مبارکة زيتونة(از درخت خجسته ي زيتون، افروخته مي شود) :حضرت امام موسي کاظم(عليه السلام)، اشاره به نوري که از درخت زيتون در کوه طور بر حضرت موساي پيامبر(علیه السلام) تابيد.( اشاره به نام موسي)
لاشرقية ولا غربية( نه شرقي است و نه غربي): حضرت امام رضا (عليه السلام)؛ اشاره به مرقد مطهر امام رضا (علیه السلام) در خراسان، که خراسان در جائي واقع شده که نه درشرق عالم است و نه در غرب آن.
يکاد زيتها يضيء و لو لم تمسسه نار(نزديک است که روغنش ـ هر چند بدان آتشي نرسيده باشد ـ روشني بخشد.): حضرت امام جواد (عليه السلام)؛ اشاره به کودکي حضرت امام جواد (علیه السلام) که در 9 سالگي وقتي حضرت در دربار مامون ، در محاصره ي علماء و دانشمندان مذاهبي که مامون براي عوام فريبي مردم جمع کرده بود تا مقام آن حضرت را پايين جلوه دهد، قرار گرفت، با وجود کودکي جواب همه ي علماي معاند را داد و همه را ضايع نمود و در حقيقت روشني و نور داد قبل از اينکه به بلوغ رسيده باشد.
نور علي نور(روشني بر روي روشني): نور اول: حضرت امام هادي (عليه السلام) ؛
نور دوم : حضرت امام حسن عسگري (عليه السلام)
يهدي الله بنوره من يشاء(خدا هر که را بخواهد با نور خويش هدايت مي کند): حضرت امام مهدي( عجل الله تعالي فرجه الشريف)؛ اشاره به نام مبارک حضرت و هدايتگري بشر به دست حضرت در زمان ظهور به اذن خداوند.
